ATIPWN

Zanim zaczniesz ratować

Jeśli kiedykolwiek zastanawialiście się nad zagadnieniami pierwszej pomocy, warto żebyście zaczęli od podstawowych zasad. Zanim dobierzecie się do fantoma, aby wyćwiczyć czynności RKO, których prawdopodobieństwo wykorzystania w życiu codziennym jest stosunkowo małe w porównaniu z innymi czynnościami, zacznijcie od zapoznania się z tymi niekoniecznie medycznymi, również wchodzącymi w skład pierwszej pomocy przedmedycznej. Zanim rzucicie się heroicznie do osoby leżącej nieprzytomnie na ulicy, warto uświadomić sobie jakie macie prawa i obowiązki. Jest kilka aktów prawnych które powinniście znać. Mowa jest o obowiązku obywatelskim udzielenia pierwszej pomocy, nawet pod groźbą kary za jej nieudzielenie.[1][2] [3][4]

 

rko
Obowiązek ten mają przede wszystkim osoby kierujące pojazdem i podróżujące, będące świadkami wypadku drogowego. Jeśli sami nie jesteście w stanie udzielić pomocy z jakichś wyjątkowych względów, wezwijcie odpowiednie służby (tel 999 lub 112). Wasza niewiedza nie jest tu usprawiedliwieniem, ponieważ na kursach prawa jazdy i na zajęciach szkolnych omawiany jest temat pierwszej pomocy. Jeśli już podejmujecie się konkretnych czynności, trzeba pamiętać, aby nie przekroczyć swoich uprawnień podczas akcji ratunkowej i aby podjęte działania były w zakresie zasad udzielania pierwszej pomocy. Warto też wiedzieć, że jeśli w wyniku waszych działań dojdzie do pewnych obrażeń, np. do połamania żeber u poszkodowanego podczas RKO, nie zostaniecie pociągnięci do odpowiedzialności karnej. Nawet ratownikom medycznym często zdarza się połamać żebra poszkodowanemu podczas resuscytacji. Najgorszą krzywdą jest nie podjęcie żadnych prób ratowania życia człowieka. Nie można oczywiście działać lekkomyślnie i tłumaczyć tego później chęcią niesienia pomocy za wszelką cenę, w waszych działaniach powinniście zawsze mieć na uwadze zdrowie i życie człowieka. Jeśli zajdzie taka potrzeba, można posłużyć się drogim garniturem poszkodowanego, np. w celu tamowania krwotoku. Nie będziecie obciążeni kosztami.[5] Może zdarzyć się sytuacja, w której osób poszkodowanych będzie więcej. Jeśli na miejscu zdarzenia jesteście sami, to jako osoby nie związane z ratownictwem medycznym nie macie obowiązku przeprowadzenia segregacji (triage). W takim przypadku należy przeanalizować szybko sytuację, ocenić własne możliwości. Jeśli jedna osoba wymaga prowadzenia resuscytacji krążeniowo-oddechowej (RKO), zaś druga krwawi, należy najpierw zająć się tamowaniem krwotoku. Prowadzenie RKO jest czasochłonne i wykonuje się je do momentu kiedy poszkodowany zacznie sam oddychać, przyjedzie zespół ratownictwa medycznego lub ulegniecie wyczerpaniu. Zaś krwawienie jesteście w stanie w miarę szybko opanować zakładając opatrunek, ewentualnie opatrunek uciskowy przy masywnym krwawieniu.

Kilka praktycznych rad:

  1. Najważniejsze jest wasze własne bezpieczeństwo! Martwy ratownik to nie ratownik! Należy mierzyć siły na zamiary, aby samemu poprzez lekkomyślność, brak wystraczającej wiedzy bądź działanie pod wpływem chwili nie stać się poszkodowanym. Nie rzucajcie się do wody po tonącego, jeśli sami nie umiecie pływać, lub sytuacja przerasta wasze możliwości. Wezwijcie pomoc przez telefon (999/112). Jeśli wchodzicie do mieszkania i widzicie leżące na podłodze nieprzytomne osoby, wycofajcie się, wezwijcie pogotowie, straż pożarną (gdy zachodzi podejrzenie zatrucia czadem) i policję (jeśli istnieje podejrzenie dokonania zbrodni, a napastnik może być jeszcze w środku). Nie zbliżajcie się do agresywnego człowieka lub zwierzęcia. Poproście kogoś o pomoc, zawsze bezpieczniej jest podejść we dwóch do nieznajomego leżącego na ulicy.

  2. Nie należy samodzielnie obszukiwać poszkodowanego w celu uzyskania informacji o nim (aby nie narażać się na ewentualne podejrzenie o kradzież), może to zrobić jedynie policja. Należy skupić się na widocznych identyfikatorach, np. bransoletkach medycznych „mam cukrzycę”, „padaczka” itp.

  3. Choroby zakaźne. W tym przypadku również obowiązuje zasada: najważniejsze jest wasze bezpieczeństwo! Środki ochrony osobistej są ogólnodostępne i nie są wielkim wydatkiem.

    saszetka
    W takiej saszetce (cena do 15 zł) zmieszczą się rękawiczki lateksowe i maseczka do sztucznego oddychania (ok.5 zł). Można ją podpiąć np. do paska u spodni.

    Każdy człowiek to potencjalny nosiciel choroby zakaźnej- i tak należy traktować poszkodowanego. Oczywiście z rozsądku, ale nie w sposób obraźliwy. Jeśli przestrzegacie zasad  i używacie środków ochrony osobistej, których jakość i stan jest odpowiedni do użycia  (środki jednorazowego użytku!) nie ma obaw co do zarażenia.

    Warto też zaszczepić się przeciw HBV. Jest to wydatek ok. 150zł  a szczepionka wystarcza na całe życie.

    Ryzyko zarażenia wirusem HIV występuje jedynie podczas kontaktu krwi nosiciela z waszą krwią. Niestety ryzyko zarażenia HCV jest znacznie większe niż w przypadku HIV. Wystarczy niewidoczna dla oka ludzkiego ilość krwi nosiciela na waszej skórze.

    Dlatego zawsze przestrzegajcie zasad i środków ochrony osobistej!

  4. Oznaczcie miejsce wypadku. Jeśli zdarzył się on na drodze, ustawcie trójkąt ostrzegawczy, zadbajcie o to, abyście byli widoczni dla innych uczestników ruchu (załóżcie kamizelkę odblaskową). Pamiętajcie o bezpieczeństwie waszym i poszkodowanego, weźcie pod uwagę konieczność ewakuacji (np. w przypadku wyciekającej benzyny z samochodu, ryzyka porażeniem prądu).

    trójkąt
    Jeśli wezwaliście karetkę, a dojazd jest dość trudny, wyślijcie kogoś na najbliższe skrzyżowanie, główną drogę, przed wejście do klatki, żeby mogła wskazać drogę załodze medycznej.

  5. Jeśli nie macie dostępu do jałowych opatrunków, użyjcie czystego materiału w celu opatrywania ran. Zakażenie łatwiej jest wyleczyć niż walczyć ze wstrząsem w wyniku wykrwawiania.

Mam nadzieję, że temat przedstawiłam w sposób zrozumiały. Znajomość zasad udzielania pierwszej pomocy może się przydać nie tylko w pracy czy na ulicy, ale też w najbliższym otoczeniu, kiedy poszkodowanym staje się ktoś z rodziny. Jeśli dalej zastanawiacie się, czy wydać pieniądze na kurs pierwszej pomocy przedmedycznej, pamiętajcie, że WASZA NIEWIEDZA MOŻE KIEDYŚ KOSZTOWAĆ CUDZE ŻYCIE!

 

 

 

Opracowała: Katarzyna Olejniczak


[1] Ustawa z dnia 6 czerwca 1997r. - Kodeks karny, Dz.U. 1997 nr 88 poz. 553, art. 162.

[2] Ustawa z dnia 20 czerwca 1997r. - Prawo o ruchu drogowym, Dz.U. 1997 nr 98 poz. 602, art. 44.

[3] Ustawa z dnia 20 maja 1971r. - Kodeks wykroczeń, Dz.U. 1971 nr 12 poz. 114, art. 93.

[4] Ustawa z dnia 8 września 2006r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym, Dz.U. 2006 nr 191 poz. 1410, art. 4.

[5] Ustawa z dnia 8 września 2006r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym, Dz.U. 2006 nr 191 poz. 1410, art. 5.

Podziel się tym tekstem na:

Submit to FacebookSubmit to Google BookmarksSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

Dodaj komentarz


Kod antyspamowy
Odśwież

Biuletyn Portalu

Patronujemy

ATIPWN2 

Blog

baner na OIM2

Jesteśmy na Facebooku